Verbazingwekkende cijfers op de Indische beurs in Mumbai. De wereld wordt wakker geschud en realiseert zich dat zij India niet meer chronisch kunnen onderschatten. India onder de heersende president Modi is het schoolvoorbeeld voor elke opkomende kapitalistische democratie. Een reusachtige markt, veel digitalisering en ‘s werelds grootste democratie. Het westen gaat India onder Modi en de BJP zien als een geweldige samenwerkingspartner, maar kijkt niet naast de groei in de economie, het land in. De economische opmars is niet louter een doel op zich, maar vooral ook een verdovingsmiddel waarmee een diepe structurele zuivering van de Indiase ziel aan het oog van de wereld wordt onttrokken.
Groots behaald succes is een perfecte manier om het morele kompas van een land mee te kunnen verbloemen. Modi speelt goed in op zijn behaalde successen, en vooral zijn, en India zijn potentie. Hij heeft hoogstpersoonlijk de Westerse angst voor Chinese economische inmenging omgesmolten tot een vrijbrief voor zijn eigen binnenlandse autoritarisme. Er is sprake van een heus paradox. Eentje waar leiders moeten kiezen tussen het behoud van de grootste democratie, ten koste van intensievere economische samenwerking. Of je gedoogd de systematische sloop van een tot voor kort gezonde democratie, in ruil voor samenwerking met ‘de’ economische partner van de toekomst.
Economie is Modi zijn schild waarmee hij de electoraat in zijn thuisland hypnotiseert. De internationale legitimiteit maakt het leiden binnen eigen land ongehoord, doch behaald hij nog altijd verkiezingswinsten. Doet hij met twee methodes: De belofte van materiële grandeur voor de hindoeïstische meerderheid, en de vorming van een existentiële vijand, de Indische moslimminderheid.
Modi handelt naar de Hindutva ideologie, afkomstig van de rechts-nationalistische beweging, de RSS. Hindutva staat voor het verwerpen van een inclusief, seculier India, met het doel een zogeheten Hindu Rashtra te behalen. Hindu Rashtra is een staat met een twee status stelsel. De hindoestanen vallen onder de eerste rang, de, volgens de BJP die deze plannen uitvoeren, ‘normale’ staatsburgers. En waar de moslimminderheid van ruim tweehonderd miljoen moslims een tweederangsburger wordt.
Onder de vlag van de BJP is de moslim systematisch neergezet als ‘indringer’. Een demografische bedreiging die actief buiten de publieke en fysieke ruimte moet blijven. Waar zij dit eerst deden als een vorm van sluimerende discriminatie, wordt dit nu openlijk gedaan. Er is sprake van openlijke uitsluiting van Moslims.
Als er een symbool is wat goed aan Modi zijn beleid gekoppeld kan worden, kijken veel Indiërs naar de Bulldozer. ‘Stedelijke hervorming’ waarbij moslimwijken met de grond gelijk worden gemaakt. Bezittingen worden vernietigd en de moslim gemeenschappen worden systematisch ontworteld. Er is sprake van een doelbewuste strategie om de moslims uit India fysiek en economisch mee te marginaliseren. Rechteloos en onzichtbaar verdwijnen zij zo goed als geruisloos.
Modi is een synoniem voor modern fascisme geworden. Hij stelt dat een minderheid een kapitalistische overheid kan uithollen en ondermijnen. Dit soort ‘agressie’ moet verwijderd worden, voordat er schade gedaan kan worden, aldus Modi.
Men die daar woont, sluit zijn ogen, in ruil voor presentjes en gunsten van de BJP. Selectieve beïnvloeding van de electoraat, die door de mensen uit India, maar ook de internationale gemeenschap volledig wordt gedoogd.
India zijn potentie laat zijn dat etno-nationalistische zuiveringen hand in hand kunnen gaan met hypermoderne economische groei. Het westen zwijgt en kijkt toe, zonder actie te ondernemen. De vraag staat dan ook of wij, als internationale gemeenschap, het economische belang boven ons moraal moeten stellen.
mooi